Trainingskamp Barcelona

Barcelona: stad van de Sagrada Familia, Park Güell, de Montjuïc, Casa Mila en allerlei ander moois. Noem het decadent, overdadig of de kat op het spek binden, maar hier werden dertig jongemannen gedropt (tussen het hippe uitgaansleven en de bruisende Ramblas) om een optimale basis te leggen voor de tweede helft van het seizoen. Barcelona was de bestemming van het trainingskamp van de VOC-selectie in januari 2010.

De VOC-jeugd
Vrijdagochtendvroeg stapte ik in de bus. De verkeerde. Deze bus moest wel op weg zijn naar een jeugdvoetbaltoernooi. De gemiddelde leeftijd van de inzittenden was hoogstens negentien. De meesten uit de jeugdopleiding van VOC, velen aan het begin van hun eerste trainingskamp. Zouden deze jongens dit zware weekend wel aankunnen? Zouden ze aan kunnen haken bij het niveau van de selectie? Ja dat konden ze. Ze slaagden met vlag en wimpel. En ook op het voetbalveld lieten ze aardige dingen zien.

Twee overwinningen
Eerst maar even het gedeelte waar u als aandachtig lezer –terecht- niet op zit te wachten: het voetbal. Dan hebben we dat vast gehad. Werd er gevoetbald? Jazeker, er werd twee keer getraind op een prachtig trainingsveld. Niet alleen was het op loopafstand van het hotel, maar het lag ook nog eens schitterend ingeklemd tussen tribune, twee oude bruggen en hoge Spaanse huizen.

Het strand was ook op loopafstand. Zaterdagochtend werkten we hier aan de conditie met diverse loopvormen en een wedstrijdje rugby.
Zaterdagavond waren er twee wedstrijden gepland. Beiden werden gewonnen. VOC- Borger werd 5-3 en VOC 2 – Gramsbergen 2 eindigde in 1-0.

Teambuilding
Waar zal ik beginnen om de sfeer te beschrijven? Zoveel anekdotes, zoveel gezelligheid en zo weinig wanklank. Geen vedetteneigingen, geen rotte appels, maar gewoon 30 spelers en begeleiders die samen zo veel mogelijk plezier wilden maken.

Een bijzonder groep. Dat vond ook onze reisleidster, die ook een fantastisch weekend had gehad. Ze was zeer te spreken over het gedrag van de selectie, vertelde ze en ze lachte er geheimzinnig bij, waarom zal waarschijnlijk altijd wel een raadsel blijven.

Stappen
Drie knotsgekke avonden lang werd Barcelona op zijn kop gezet. De laatste daarvan wil ik u zeker niet onthouden. In een treurige ambiance werd door iedereen alles uit de kast gehaald om te laten zien wat VOC tot zo’n bijzondere club maakt. Diverse sponsors en bestuursleden gingen danspasjes voordoen die de jeugd nog nooit gezien had, we gingen met de pet rond voor een teamgenoot die niet genoeg geld bij zich had, de trainer werd diep in de nacht keurig door iedereen ge-sms’t dat we waarschijnlijk de maandagochtendtraining niet zouden halen (ja Peter, de wekker blijft het gewoon doen als je de telefoon uitschakelt) en twee spelers lieten de halfnaakte danseres zien hoe je halfnaakt op een podium danst, nadat zij er vriendelijk doch dringend vanaf was gebonjourd.

Het laatste avondmaal
We waren, op die laatste avond, in die bar terecht gekomen na een gezamenlijk bacchanaal van sponsors en spelers. Fles na fles en gerecht na gerecht werden geserveerd.

Eerst liet Frits ons genieten van zijn stemgeluid en terwijl de tafels veranderden in een slagveld volgde speech na speech. De nieuwe aanvoerder van het tweede zette iedereen genadeloos in de hoek met zijn speech. Hij spaarde sponsor nog speler nog trainer. Dat mijn geslachtsdeel er bij de spreekwoordelijke(!) (schaam)haren bij werd gesleept was minder prettig, maar dat uiteraard geheel terzijde.

Gênant vaak bedankt!
Tijdens zijn speech bedankte Jacco de sponsors nog maar eens, ook al was dat, op het genante af, al diverse keren gebeurt. Werd het te vaak benadrukt dat dankzij hen het trainingskamp mogelijk is? Nee zeker niet!

Het groepsgevoel en de vriendschap die tijdens het trainingskamp ontstaat is voor velen een reden om bij VOC te blijven, voor nieuwe spelers om voor VOC te kiezen en de perfecte manier om jeugdspelers te betrekken bij de groep. Daarom is het trainingskamp voor de selectie de spreekwoordelijke kers op de appelmoes. Ik weet dat het een speerpunt is van het bestuur om de bloedgroepen, jeugdvoetbal(zaterdag), seniorenvoetbal(zondag) en sponsors te laten mixen. En al noemde Jacco, Wouter op dag drie nog Willem, volgens mij is dat perfect gelukt!
Volgend jaar naar Rome dan maar?

Bor

PS de zigeuner die in de kroeg hoeden verkoopt doet jullie allen de groeten vanaf zijn vakantieadres.