Elke week een VOC-Kocatepe!
Slechts glunderende gezichten in een berstensvol clubhuis na afloop van de meer dan boeiende ontmoeting met Kocatepe, de ploeg die tot 14.00 uur die middag trots de ranglijst aanvoerde. Onze schattige dames achter de bar kregen de consumpties bijna niet aangesleept. De gloednieuwe barcommissie kon zich geen betere start in hun nieuwe samenstelling voorstellen.
Zelfs Rotterdamse voetbalcoryfeeën vanuit een ver verleden kwamen poolshoogte nemen aan de Hazelaarweg. Het is nu eenmaal een specifieke voetbaleigenschap om niet alles klakkeloos voor waar aan te nemen wat er alom geschreven en geroepen wordt. De berichtgeving is niet altijd even objectief en heeft veelal een wat chauvinistisch kleurtje, vinden zij. Vandaar dat oud-spelers van o.a. Neptunus, Sparta en Xerxes hun licht kwamen opsteken en……. zeer aangenaam werden verrast. Althans, dat was de unanieme mening na afloop van deze “ex-vedetten”, terwijl ze nog lang niet aan hun promillagetaks zaten.
Het was dan ook een wedstrijd om je vingers bij af te likken. Voor de rust een dominerend VOC dat pas aan het eind van de eerste 45 minuten via de uitblinkende Guillermo Liesdek tot scoren kwam. Intelligent voorbereidend werk van Thomas Verhaar ging daaraan vooraf.
Toch wist Kocatepe voor de thee nog langszij te komen. Wel of niet buitenspel, we zullen het nooit precies weten, maar de bal rolde tergend langzaam tussen paal en verdediger Koen Woldering over de door terreinmeester Jose zorgvuldig getrokken doellijn.
Na rust een Kocatepe dat het heft in handen nam en duidelijk maakte waarom zij tot op dat moment nog koploper waren. Technisch zeer behendige spelers die VOC op eigen helft terugdrongen, zonder uitgesproken doelkansen te creëren, behalve een bal die door verdediger Koen Woldering van de doellijn werd gekopt. Op het moment dat iedereen er rekening mee begon te houden dat een gelijkspel het hoogst haalbare voor VOC was, kantelde de wedstrijd; en hoe!
Door de ruimte die achter de laatste linie van het opdringende Kocatepe ontstond, kregen onze pijlsnelle voorwaartsen alle gelegenheid, geholpen door een slecht ingrijpende verdediging, om binnen 12 minuten (!) een 5-1 einduitslag op het scorebord te zetten. De ene goal was nog fraaier dan de andere, maar de 2-1 vraagt toch om bijzondere aandacht en geeft het huidige teamgevoel binnen VOC aan. De ingevallen en daarna doorgebroken Geert den Ouden ging alleen op de keeper af en werd op het juiste moment geassisteerd door een buitengewoon scherp anticiperende Felix Verhaar. Hij mocht de bal, na een sprint van zeker 50 meter, binnenschuiven als beloning voor zijn opmerkelijke alertheid. Met deze teaminstelling gaat het nog een razend interessant seizoen worden voor de mannen van Peter de Haan.
Tot slot een pluim op de hoed van de ploeg van trainer Cor Lems. Kocatepe was verreweg het beste team waartegen VOC dit jaar gespeeld heeft; ondanks de wat geflatteerde uitslag.
Volgende week wacht DCV. We staan te trappelen van ongeduld.
