“Scheids, je fluit op ‘n appel,” schreeuwde Bart. De leidsman keek naar zijn blaasinstrument, constateerde dat het toch echt een fluitje was en toonde de trainer een rode kaart.
Arme Bart. Nu werd hij ook nog weg gestuurd. De hele week was hij al over zijn toeren dat ik hem in het vorige verslag een verrassend goed presterende trainer had genoemd. Ikzelf dacht hem daarmee een veer in zijn arie te hebben gestoken, maar hij was verdrietig dat ik het zo verrassend vond. In zijn emotie begon hij nu wartaal uit te slaan, want de scheidrechter had groot gelijk dat hij floot; de spelers van Excelsior hadden namelijk wel heel hard “hands” geroepen.
John werd, nu Bart helemaal achter de omheining stond, de eindverantwoordelijke. Bijna direct schreeuwde hij moord en brand. Wij keken hem aan, wachtend op een tactische meesterzet. Die kwam er niet. John wilde melden dat hij voor tering slager was uitgemaakt door de grensrechter van Excelsior die het spoor volledig bijster was. De echte slager zat namelijk naast John op de bank. Maarten van Nierop was geblesseerd uitgevallen en zat daar zijn pijnlijke enkel te behandelen met ijs.
Het was diezelfde Butcher die verantwoordelijk was voor het hoogtepunt van de dag. Op zijn linksbackpositie maakte hij een pirouette en vervolgde deze met een poortje bij een verbijsterde tegenstander. Dat Maarten de bal daarna snoeihard over de zijlijn schoot deerde niemand.
Het was niet de eerste en helaas ook niet de laatste bal die zo over de zijlijn vloog. Waar we vorige week dramatische breedtepassjes gaven, waren in deze eerste helft te veel ballen vooruit van een dramatisch niveau. Ondanks een goed begin, waarin we op een 1-0 voorsprong kwamen, kon een goed opbouwend Excelsior ons steeds meer onder druk zetten. Met 1-1 op het scorebord -dat uit stond- gingen we op weg naar de thee.
Tim was in de tweede helft onze beste man. Hij scoorde, verdiende een penalty (die door Enhar ‘onberispelijk’ binnen werd geschoten) en was bij vlagen ongrijpbaar. Natuurlijk geheel op zijn eigen manier. De tegenstander die hem toe riep dat Tim niet zo nonchalant moest spelen werd meewarig aangekeken. VOC 2 weet al lang dat dit niet tot de mogelijkheden behoort.
We verloren met 3-4, maar leerden dat de voormalig tassenkoning van Rotterdam een slager zou zijn, dat Tim ook nonchalant heel effectief kan spelen en the Butcher mooie pirouettes maakt. Alleen de trainer was erg teleurgesteld na twee keer verliezen op rij. Ik probeerde hem op te beuren en beloofde dat ik niet meer zou schrijven dat hij verrassend goed presteert.
Rotterdamsche cricket & voetbalvereeniging
