Veteranen

Seizoen 2011-2012

Black Devils – V.O.C. – 3 – 6 [Rust 2-0] – 3 September 2011

De eerste wedstrijd van het seizoen begonnen we met 7 afmeldingen, dus maar 12 man en gelukkig als broodnodige extra kracht Emiel’s broer Pim. Met temperaturen boven de 25 graden leek het een gezapige wedstrijd te worden. Wij misten wat kansen en de Devils – ook maar met 11 man – scoorden dankzij een nieuwe invalkracht 2 maal, waardoor we met een 2-0 achterstand gingen rusten. Jan was maar 1 helft inzetbaar en Stef lichtelijk geblesseerd, dus dat zag er positief uit voor de 2 helft [bleek later]….

Na rust werd de taktiek omgegooid [doorwieookweer?], scoorden we de broodnodige 2-1 maar al snel werd het weer 3-1 en leken we de trend van het vorige seizoen voorttezetten: aardig spelen maar wel het onderspit delven. Edoch na deze tegenslag scheurden Pim en Ed keer op keer door de verdediging van de Devils en na een kwartier stonden we gelijk ook dankzij dapperdoorzetten van Han. Anton redde enkele malen prima, daagde de Devils zelfs uit met een 1-2tje met de spits en daarna kon Pim uit enkele goede voorzetten van GJ en Ton zijn klavertje 4 volschieten. Verdiend vonden zelfs de Devils, die dit jaar moeilijk aan spelerts komen, maar ons hun bier en kippelevertjes als vanouds prima lieten smaken!  Gelukkig een beter begin dan de 3-13 klappert jegens HBS uit 2010 en nu maar uitgaan van een leuk seizoen met nog meer mooie uitslagen.

Daan

=================================================================================================================================================

Na deze nederlaag zijn de verslagen uit het seizoen 2010-2011 abrupt gestopt, jammermaarhelaas!

Quick – V.O.C. Einduitslag 4 – 2 [rust 2 - 1] – 16 Oktober 2010
Verslaggever Jan

Daan schrijft op de web-site altijd de uitslag op met 1 woord erbij.
Deze keer stond er achter de uitslag: barslecht.
De vraag is of deze voor Daan ongewone bewoordingen tevens kunnen dienen als verslag, zou Daan dat bedoeld hebben?
De schrijver van het verslag is deze mening niet toegedaan, veeleer heeft Daan het waarschijnlijk als een prikkelende tekst bedoeld om de manschappen nog meer op scherp te zetten. Het resultaat was dan weliswaar niet goed, maar er waren genoeg lichtpunten:
-  2 hele mooie doelpunten, 1 van Peter Barendregt (prachtig schot van ver af en we hoorden zijn vader als vanouds boem roepen langs de lijn) na een doorkopassist van GJ en een hele mooie kopbal van Iman na een strakke geplaatste corner van Peter Barendregt.
- bij meerdere doelpunten van Quick stond de scorende speler van Quick tegen 3 man van ons, goed gedekt dus, nu nog ingrijpen.
- omdat Quick met 10 man stond gaven wij gelijk een van onze beste mensen weg aan de tegenpartij, dat we deze speler terughaalden na een blessure van Edwin was niet verstandig mede gezien de sportiviteitsprijs waar wij vol voor gaan.
- door het goede trainen is de conditie toch wel verbeterd, alleen zijn we nog niet zo ver dat we de pauze kunnen overslaan, slimme zet van Quick;
- er viel niemand uit de boot wat betreft inzet.
- na afloop was de stemming bij de uitslag passend bedrukt, dat duidt ook op een toegenomen fanatisme (hopelijk draait dat gebeuren na afloop snel weer om).
- een aantal van ons speelden goed, Peter Barendregt, Edwin (maar die viel helaas snel uit met een blessure), Flip, wellicht nog iemand vergeten?
- het management Daan en Akkie was weer duidelijk aanwezig, welke club heeft deze luxe?
We stoppen maar met deze opsomming want straks lijkt het er nog op dat we goed hebben gespeeld of gewonnen hebben.
Nee dat was niet het geval, de punten gingen terecht naar onze sympathieke tegenstanders Quick die ook best aardig speelden.
Rest nog te vermelden dat er flink wat goede spelers van ons niet bij waren door blessures, dus het kan alleen nog maar beter worden!

AFC – VOC : 7-0  (rust 1-0),    Zaterdag 9 oktober 2010 verslaggever: Dick

Als nieuwe veteraan bij VOC had ik deze wedstrijd aan het begin van het seizoen met een uitroepteken in m’n agenda gezet: op 9 oktober uit tegen AFC. Wat mij betreft de wedstrijd van het jaar tegen de club van de stad waar ik veel kom, waar het centrum van de muziek-, theater- en televisiewereld is, waar ik zoveel mensen ken en slimme adviezen kan geven. Maar ook waar ik me toch nooit thuis voel. Het lijkt elke keer weer op opereren achter de vijandelijke linies in de hoop dat je veilig terug komt in Rotterdam. Ik weet dat het veel nuttiger zou zijn als ik daar zou gaan wonen en werken, makkelijker, directer, beter contact, maar ik doe het niet. Toen ik afgelopen week in de krant las dat de oud-Kunsthaldirecteur Wim van Krimpen na vele jaren wonen op de Eendrachtsweg in Rotterdam dan toch naar Amsterdam verhuisde, snapte ik goed waarom, maar als ik zelf door Rotterdam fiets of ’s avonds naar mijn huis op de Mathenesserlaan loop, ben ik zo gelukkig dat ik niet weg zou willen.

Het terrein van AFC aan de Zuidas, ik was er vaak langs gereden maar nooit geweest. De kantine met die kroonluchters, de fitte Amsterdamse mannen, de goeduitziende, wereldse vrouwen, de Van Dobben bitterballen, het Amstel bier, ik was er benieuwd naar. Maar natuurlijk ook naar het voetbal van AFC, waar door mijn medespelers van VOC met ontzag over werd gesproken. Ja, ze hadden AFC jaren geleden eens met een gluiperige 2-3 overwinning van het kampioenschap afgehouden, maar de andere keren was AFC toch erg fit en technisch een stuk sterker gebleken. Nee, tegen AFC werden er maar weinig punten gehaald.

We speelden op gras en dat was na veel regen gedurende de week behoorlijk sappig geworden. Wij waren met 12 man, waarbij Anton in het doel vooraf had gezegd dat hij slechts één helft wilde keepen vanwege zijn blessure en Pieter Rodenburg eerder weg moest vanwege een etentje. En zo gebeurde het dat we een kwartier voor tijd met 10 man kwamen te staan, terwijl ik daarvoor al het gevoel had dat we tegen een overmacht speelden. Met inmiddels Akkie als rechtsback tegen de snelle, behendige en creatieve linksbuiten, het was stoer om te zien hoe hij zich staande hield. En vooral voetbal in het spel bracht. Maar het was toen al veel te laat, want AFC had in korte tijd de score van 3-0 verdubbeld. En dat terwijl wij het in de eerste helft goed hadden gedaan, een sterke verdediging met Iman tegen hun kopsterke spits en Rene met de punt naar achteren op het middenveld op de opkomende captain. Daarmee konden wij ook voorwaarts denken met Emiel en GJ als schakelspelers op het middenveld en Eddie en Han als aanspeelpunten voorin. We hadden het moeilijk en kraakten regelmatig, maar kwamen er ook uit, met de durf die VOC voor mij in de afgelopen wedstrijden is gaan kenmerken. Ik ben nog slechts een nieuwe veteraan bij VOC, maar ik voel dat we voor niemand bang zijn, telkens de strijd aangaan, willen voetballen en weten dat we boven onszelf kunnen uitstijgen. En daar ben ik als Rotterdammer trots op.

Na afloop konden we vanwege het jubileumfeest bij VOC maar kort blijven in de kantine met die kroonluchters. Ik voelde me erg op m’n gemak, ondanks het verlies, want dat spoel je weg. Het was net alsof ik in de foyer van de Stadsschouwburg, het café van De Smoeshaan, de bovenbar van Paradiso of op een premièreparty in Carré stond. Het is vreselijke grootspraak die je moet aanhoren, met het dédain van superioriteitsgevoel, maar het is zo makkelijk om er doorheen te prikken, de lucht eruit te laten lopen, er een knoop in te leggen en het vervolgens achter je te laten. Als je wegloopt schud je het van je af, voel je dat het weer mooi is geweest en ben je blij dat je naar Rotterdam gaat. Maar ook dat je weet dat je snel weer terug zal komen, in die intrigerende wereldstad.

Ondanks het verlies was ik zaterdagmiddag trots op VOC. En kijk ik uit naar de volgende wedstrijd, komende zaterdag uit tegen Quick in Den Haag.

V.O.C. – KAMPONG – Einduitslag 1 – 6 [Rust 1-2] – 18 September 2010
Verslaggever Nico – de Nr. 10 van Kampong !!
Since 1895,
Stond er in rood fluorescerende tekst te lezen schuin rechts naast ons voetbalveld. Toch contrasterend met het oud-hollandse karakter van “de VOC”. Maar kennelijk door het cricket toch verengelst. Al betekent VOC letterlijk “de Volharding Olympia Combinatie” kom ik nu achter; ook dat kan ik niet plaatsen met “since 1895 in fluorescerend rood”; wel oud natuurlijk.

Het voetbal van vanmiddag ga ik als gast-journalist toch nog even uit de weg om de sfeer van de wedstrijden tegen VOC te duiden. VOC is door Kampong zeer gewaardeerd, niet omdat we bijna altijd de punten pakken tegen deze sympathieke mannen. Meer inderdaad omdat het veteranensentiment optimaal rendeert bij de Rotterdammers. We doen ons uiterste best en willen absoluut winnen maar als dat allemaal niet lukt, zoals vaak, valt er geen onvertogen woord, geen abnormale overtreding, maar respect, waardering en plezier stralen er nog steeds vanaf. Geweldig.
En dan de omstandigheden uit bij VOC. Die zijn vaak extreem. Een groot veld met 2 doelen met altijd enorme wind tot orkaankracht aan toe. Vanmiddag dus niet en met een lekker zonnetje en straf briesje trapten we af. Toch moest ik er nog even aan denken en het met Diederick ook bespreken dat hij vorig jaar zijn handen al ten hemel hief als toejuiching op de geslaagde lob over de keeper die vervolgens in 15 meter totaal de goal werd uitgeblazen tot een normale doeltrap. Hilarisch, maar inderdaad niet vanmiddag.

Vanmiddag werd een middag met veel eten. Bitterkoekjes en speculaaskoek vooraf en worsten, kaas, broodjes met salade en gekruide kip (Diederick wat is het recept? Zat er echt kerrie door?) met saté pinda met broodje toe. Heerlijk gelardeerd met koffie en bier.

VOC had verdiend op 2-0 kunnen komen door gebrekkig en flegmatiek Kampong spel. In plaats daarvan knalde Nico ons naar 0-1 na goed aanstoren van Renz en Remy en het daaropvolgende balverlies. Zelfs 1-2 door good-old Nico na flitsend combinatiewerk met Coen, al had VOC toen in de tussentijd wel gescoord. Na rust pakte Kampong het serieuzer aan en werd er wel goed gecombineerd en de vrije man gezocht. Verdedigend stond het toen goed en dus werd de voorsprong gestaag uitgebreid. Nog 2x van onze nr. 10 na prachtig voorzetten en inkoppen en daarna nog na een lusteloze solo met slapstickachtige afronding. Toen werd onze gewaardeerde aanwinst Xander in stelling gebracht voor 2 fraaie doelpunten waarbij geloof ik Valentijn veel betrokken was. Kortom 6-1 werd de einduitslag voor de attente lezers onder ons.
Het was goed toeven bij onze gastheren uit Rotterdam since 1895 en met een blij gemoed trokken wij weer huiswaarts via Bleiswijk [Heren - Kunt u dat nu altijd onthouden zodat we ons sneller kunnen omkleden en klaar maken voor onze volgende game].

V.O.C. – H.B.S. – Uitslag 3 – 13 [ Rust 2-8] – 4 September 2010
Correspondent Bas

Bij de seizoensouverture van 2010 waren er dankzij Daan zo een 500 oud Voc-ers aanwezig die op ons mooie dakterras naar deze wedstrijd aan het kijken waren. Helaas spelen er bij de tegenpartij een aantal oud profs mee, die de druk van zoveel supporters al hun levenlang mee maken. HBS was dan ook duidelijk niet onder de indruk van de schitterende entourage en begon de eerste helft furieus. Het ene doelpunt was nog mooier dan het andere. Met zeer veel beweging bij de voorwaartsen en opkomende middenvelders stond Voc binnen de kortste keren met 0-6 achter alvorens iets terug te doen. Good old Bruno zet linkshalf Bas met een schitterende pass vrij voor de HBS keeper die vervolgens de 1-6 binnenschiet. In plaats dat de spanning nu vrij snel terug keert maakt HBS nog snel 2 goals. Gelukkig scoort GJ na een steekbal van Bas nog de 2-8, waarna het rustsignaal klinkt van de goed leidende scheids. In de rust spreken we af dat we er alles aan doen om te voorkomen dat we met dubbele cijfers vernederd worden. We gaan nog compacter verdedigen en proberen op deze manier de HBS-ers van scoren af te houden. Helaas blijkt dit ijdele hoop, al lijkt het een tijdje iets beter te gaan. Gelukkig scoren wij in de tweede helft ook nog 1 keer, Bas kan van dichtbij intikken op het passje van invaller Eric en bepaalt zo de eindstand op 3-13!! In mijn geval is dit de grootste nederlaag die ik ooit heb geleden. Laten we hopen dat dit ook zo blijft, want het is natuurlijk nooit leuk om zo een gigantisch pak slaag te krijgen. Na analyse aan de bar is de reden van het grote verlies echter gemakkelijk te verklaren. Een van onze HBS vrienden vraagt aan GJ of hij de broer van Rene Sekeris is. Zoals iedereen weet, kan dit niet te maken hebben met de grote gelijkenis van hun haardracht. Waar de HBS-ers allemaal zeer afgetrainde sportlui zijn, lijken wij allemaal op dat Michelin mannetje. Om te voorkomen dat we wekelijks worden afgedroogd bij deze het verzoek om een trainingsavond te kiezen. Woensdag avond is er een training van 20:00, onder leiding van Roberto Wiridu of donderavond om 18:45 is de traditionele lagere elftallen training. Het moge duidelijk zijn dat er een aantal tegenstanders beschikken over betere voetballers (oud profs / hoofd klasse niveau) en dat wij ons gebrek aan voetballend vermogen alleen kunnen compenseren met tomeloze inzet.

Rest mij nog het volgende. Indien een team op deze manier wordt weggespeeld dan is het normaal dat iedereen op elkaar begint te schelden en dat er na de wedstrijd mensen boos weg lopen of überhaupt hun lidmaatschap per direct opzeggen. Ik ben zeer blij dat dit bij ons niet het geval is. In tegendeel, ook bij een grote achterstand blijft iedereen alles geven zonder op anderen te gaan zeiken. Bij deze een groot compliment voor het onderlinge respect voor de spelers die afgelopen zaterdag op het veld stonden. Anton, Flip, Iman, Ton, Rene, Bas, GJ, Eric, Jan Willem, Stef, Bruno en Pieter.

Bas Gerretsen

Voor de stand in onze competitie ga je naar de site van de Landelijke Veteranen

Dienstenschema

Seizoen 2009 – 2010

Verslag V.O.C. – A.F.C. – Einduitslag 1 – 3 [Rust 0-1] – 17 April 2010 Hilversum
Correspondent Daan

Achteraf was alle commotie vóóraf over de risicowedstrijd VOC-AFC sterk overtrokken.
De bekerfinalesoap had in de voorafgaande week het vuurtje aardig opgestookt, dus verzon Ben Poes een list.
In het kader van het Knoeperttoernooi – dat al jarenlang half april op zaterdagmiddag bij Victoria in Hilverum wordt gehouden – konden we de wedstrijd stiekem op neutraal terrein spelen. Het toernooischema moest wel worden omgegooid, maar dankzij de bereidwillige medewerking van de om allerlei redenen [van hautain tot te weinig spelerts] afgemelde clubs HBS, Hercules en Sparta was er ruimte op 1 van de velden – net dat met eggras – jammer achteraf, maar daarover later meer! [De capusjonnetjes wisten het niet en zijn toen maar de training van Mario Been gaan versteren.....]
Vanwege te weinig spelerts zeggen wij geen ‘competitie-eigen’ toernooi af, maar het bidden en smeken om medewerking tot op de speeldagzelf vervult zelfs bovengetekende met enige moedeloosheid! Wie de schoen past moet hem de volgende keer toch maar zelf weer aantrekken, anders maak het weinig sin – soos Bruno in syn thuisland sou seg.
Het verhaal van de 12 kleine negertjes van vrijdagochtend kreeg bestwel een lastige wending, want Pieter E had zich vrijdag met flinke rugklachten afgemeld en Ton en Pieter E zouden hun klussenbest doen om de komen. Eilaas vernam ik minofmeer in de kleedkamer pas dat dit niet ging lukken! We lieten de tegenstanders zich vanaf 15.45 dus maas moelopen, wetende dat Edwin ruim na 4en zou komen, omdat hij de te 11der ure gerecruteerde Marco Leenders nog ergens moest ‘opppikken’. We zouden om 16.00 uur beginnen en in het kader van de koude oorlog sleepten Jan, Bruno, Emiel, GJ, Stef, Iman, Rene en BlessureBas [8 man ahw] zich tegen vieren naar de kleedkamer. Gelukkig kwam ik bij onze deur [de reeds voetbalgepensioneerde] Walter Kahn van Hercules tegen, die soggus op de ONEC-Vergadering al had verteld dat hij als enige Herculaan aanwezig zou zijn op het toernooi en wel graag ergens even wilde invallen. Aangezien Walter net zo boomkort is als Stef was het invullen van de linkerhelft kwa verdedigingsblok geen probleem [zelfs mijn voetbalbroek was hem te wijd en daar struikelde hij bijna over, maar met zijn witte broek konden we hem en Stef wel goed uitelkaarhouden]. Marco bleek een flierefluitende aanvallert te zijn, dus goodold-GJ kon op zijn favoriete rechtsbackplaats optreden [de narcissen zijn toch ook al uitgebloeid, dus woe-kèrs?].
Met kunstenvliegwerk hield Bas [waarvan ik de blessureaard helaas ben vergeten, twas niet te zien baidewee] zijn doelgebied e.o. lange tijd schoon, de wedstrijd kabbelde zonder haatennijd voort, maar opeens hobbelde de bal uit een ongetoesjeerde corner over de doellijn = 0-1 hetwelk ook de ruststand was. Het veld was inderdaad droog en stuiterig, maar toch jammer zoon kool na alle missers hunnerzijds en reddingen onzerzijds. Na 20 minuten hadden we van de Victoriaaanse Roelof L. trouwens al een drinkpauze gehad [het was voor het eerst dit jaar boven de 13 graden en dan loert uitdroging umderecke] en in de rust haalde GJ thee bij de dienstdoende toernooimuts [hij doet eigenlijk alles voor een basisplaats, de goeierd].
Na een kwartier in de tweede helft lonkte oude Willem van AFC door zijn lange haren en zag dat Bas ietsepietsie vóór zijn doellijn stond en met een pisboogje verschalkte hij [de toen nog grimlachende] Bas. Even later kwam de Anschlusstor uit een geweldige voorzet van de al eerder genoemde GJ, die door Ed glorieus werd binnengetikt. Wij zagen weer kansen, edoch Bruno viel uit maar hij vond ergens onderweg in de [zelfs mij] onbekende zoon van Toernooibaas Ben een prima vervangremplacant.
Eilaas hebben die Adammerts soos bekend geen humor, want even later liet een collega van Willem [in een identieke situatie met eenzelfde uitermate lullig pisboogje] Bas het lachen vergaan. We hebben de wedstrijd toen maar rustig en zonder bloedvergieten uitgespeeld en 3-1 verlies is eigenlijk niet zo rottig tegen AFC. Die mannen hebben allemaal een paar klassen hoger gespeeld dan de meesten van ons [behalve Bruno op de Tafelberg natuurlijk] maar wij waren in de winningmood en hadden met een volwaardige afvaardiging zeker een kans gehad dit keer!
Met dank aan Walter en Victoria-scheids Ruud hebben we de competitie keurig afgesloten en de AFC-erts als ware het een thuiswedstrijd vrijgehouden aan de bar. Ik kon deze festiviteiten niet meer meemaken, want vanwege de veelste jaardag van mijn oudste dochter werd ik om 18.30 in een eetgelegenheid in Gouda verwacht, dat lukte net niet [toen ik om 18.10 uit Hilversum vertrok] maar het werd ook daar nog wel gezellig.

Op de ONEC vergadering werd voor volgend jaar op 03-09-2011 het 5e landelijke ONEC Toernooi aangekondigd en dat wordt in principe gehouden bij onze vrinden van Quick-Den Haag. Andere beproken zaken waren minder belangrijk, maar de lunch was weer voortreffelijk en bij het bestuderen van de ONEC-site zijn de lopende zaken wel te volgen.

Verslag H.V.V. – V.O.C. – Einduitslag 0 – 3 [Rust 0-1] – 10 April 2010
Verslaggever Lodewijk

Verslag V.O.C. – Sparta – Einduitslag 3 -1 [Rust 2-1] – 3 April 2010
Schrijver Ron Revenge
Na een klein dagje te hebben doorgebracht bij onze overburen van HCR (onze wedstrijd begon pas om 17.00 uur) waar ik 2 vermakelijke hockeywedstrijden heb gezien uit de EHL en zo’n 20 keer een aangeboden biertje weigerde (zo serieus ben ik dan ook wel weer) op weg gegaan naar VOC voor de oh zo belangrijke wedstrijd tegen onze/mijn “vrienden” van Sparta.

De week voor de wedstrijd was ik al toegesproken door Wilkes en Vloemans die er beide van overtuigd waren dat Sparta 3 punten mee naar huis zou nemen, het ging er alleen om of het 8, 9 of 10-0 zou worden. (Gezien de voorgaande edities niet eens zo’n vreemde opmerking). Mijn commentaar was dat de uitslag er niet toe deed maar lekker een beetje buiten spelen ook heel plezierig kan zijn en wij toch altijd de derde helft winnen.

De wedstrijd: “wat is het toch heerlijk om met een solide verdediging te spelen”.
Sparta kreeg weinig vat op ons en uit een heerlijke aanval was het Bruno die de Sparta doelman met een diagonaal schot volledig op het verkeerde been zette 1-0 Yes!! dacht ik met de gedachte aan de woorden van Wilkes en Vloemans. Het spel golfde daarna op en neer waarbij Sparta meer balbezit had maar zoals hierboven beschreven de verdediging met o.a Coen, Iman, Pieter, Rene en Philip uitstekend zijn werk deed. Wie er gewisseld werd ben ik even kwijt maar ineens stond daar onze Bas in de aanval die met een weergaloos schot de bal hoog in het netje achter de Sparta doelman schoot, 2 – 0 dus. Wat een ongekende luxe, het schoot een paar keer door mijn hoofd gaan we de rust halen met deze prachtige voorsprong. Niet dus, 1 minuut voor het rustsignaal was het de van Black Devils overgenomen Rogier die vrij voor mij de bal uitstekend inschoot, rust 2 – 1 een behoorlijke tegenvaller maar wel verdiend.

De tweede helft gaf een iets ander beeld, Sparta was naarstig op zoek naar de gelijkmaker met een balbezit van 70% tegen 30% werd het eenrichtingsverkeer maar de verdediging stond ook nu goed met Diederik i.pv. Pieter E  (die het als scheidsrechter “nog” beter doet dan als voetballer) – Pieter R op rechts en nog een paar wijzigingen. Kansen kwamen er voor Sparta genoeg maar met kunst en vliegwerk en een paar heerlijke ballen voor mij lukte het Sparta niet de stand gelijk te trekken, sterker nog, in een van de spaarzaame uitvallen kwam de bal terecht bij Edwin die uit een moeilijke hoek de keeper van Sparta verschalkte 3 – 1 Yes! Het verzet was gebroken en de wedstrijd werd professioneel uitgespeeld. Een echte team prestatie zou ik het willen noemen .

De biertjes na afloop smaakten nog lekkerder dan anders en Libero van La Salute bracht ons een heerlijke spaghetti maaltijd. Gezegd moet worden dat onze tegenstanders het verlies sportief opvatten en bleven onder aanvoering van Glenn Snoep nog gezellig een paar uurtjes.
De voorspeller van 10-0 voor Sparta – Wilkes – na de wedstrijd niet meer gezien – waar was i dan?

Verslag Quick – V.O.C. – Einduitslag 2 – 1 [Rust 1-0] – 27 Maart 2010
Correspondent verliezend Koots Akkie

Verslag V.O.C. – H.B.S. – Einduitslag 0 – 1 [Rust 0-0] – 20 Maart 2010
Correspondent Rene
Door iedere VOC veteraan wordt weer uitgekeken naar de zaterdag, iedereen heeft hierbij zo zijn eigen reden. De één is blij dat hij weer eens onder het juk van Heerjansdam vandaan komt, de ander is blij dat hij weer eens iets te doen heeft, er zijn er die dan weer eens een smoes hebben om daarna naar hun buitenvrouw te gaan, er zijn er die dan weer eens uit hun warme bad kunnen, er zijn er die dan niet naar hun volkstuin hoeven, er zijn er die bij hun zwangere vrouw weg kunnen, er zijn er (vaak meerbenig) die bij hun bazige vrouw weg kunnen, er zijn er die dan niet naar een Fantasy beurs hoeven en er zijn er die dan blij zijn dat ze geen fiscale eenheden hoeven aan te vragen. Iedereen heeft zo zijn eigen reden iedereen stond er dan ook weer om tegen HBS aan te treden.
Tot ons aller vreugd was onze televisiester Ron Smeding weer eens van de partij en kwam hij nog onder de make up van zijn televisieoptreden vanuit het Wassenaar van Rotterdam op VOC aanwandelen, gelukkig altijd met zijn vrouw in het kielzog anders zou het een stuk minder gezellig zijn.
Onder de bezielende leiding van coach Daan werd een ingenieus concept bedacht met Stef op linkshalf wat gelijk vanaf het begin goed bleek te werken. HBS trad aan met de altijd gezellige aanvalslijn die over de hele linie graag tijdens de wedstrijd met je in gesprek gaat, ook deze zaterdag weer, het is altijd lekker integreren vanaf de eerste minuut. We hadden de wedstrijd vanaf het begin goed onder controle. Stef verdedigend sterk op linkshalf waagde het om twee keer te koppen waardoor spontaan de krul in zijn lokken sprong. De nieuwe coupe zal het goed blijken te doen op de nieuwe lidmaatschapsfoto van de Indo Businessclub.
Jan van de Berg maakte veel meters onder het opzwepend ritme van het gesnif van zijn tegenstander. Bas zorgde dat hij al zijn benen kon inzetten om de tegenstander te stuiten en Ron deed zijn faam als veteranenkeeper weer eer aan door zijn krakende lichaam steeds voor de bal te gooien. HBS kreeg weinig kansen en wij speelden solide. Al snel in de eerste helft moest Bruno helaas de pijp aan maarten geven omdat hij zich blesseerde waardoor we wat minder de bal in de ploeg konden houden. Edwin stond voorin nog een beetje na te denken over de andijvie met bal gehakt die hij de avond daarvoor had gegeten nadat hij zonder aanbetaling een boenmachine in het mooie Heerjansdam had meegekregen. GJ probeerde naarstig alles in zijn broek te houden bij zijn spurts langs de zijlijn en gaf regelmatig een geniaal schitterende lange bal over 40 meter in de open ruimte waar geen HBS- er (maar helaas ook geen VOC-er) op bedacht was.
In de tweede helft kwamen we meer onder druk te staan en bleek het afwezige Monster van Crooswijk node te worden gemist. Toch hielden we goed stand ondanks de neutrale arbitrage van onze nieuwe scheidsrechter Pieter van Eijk. Helaas bleek een vrije trap in de 70 ste minuut ons fataal te worden. Ondanks dat Ron de muur goed had opgesteld ging hij zich er vervolgens achter verschuilen. In de open hoek werd de bal erin geknald en Ron was in geen velden of wegen te bekennen.
Ondanks de kleine nederlaag brachten de fantastische hapjes van Coen en Bruno en de bediening alweer snel sfeer op VOC-anello.  Op naar de volgende wedstrijd!

Verslag K.H.F.C. – VOC – Einduitslag 6 – 2 [Rust 3-1] – 13 Maart 2010
Correspondent Coen

Als “verse” veteraan speel ik dit seizoen mijn eerste wedstrijden voor de VOC veteranen. Altijd gedacht dat de veteranen competitie bedoeld was voor gepensioneerde voetballers met kale koppen en dikke buiken, die niet vooruit te branden zijn, maar wel kunnen voetballen. Niet dus… Kale koppen zie ik niet (behalve bij mezelf) en dikke buiken ook niet (behalve dan die van Rene, maar dat kan ook gezichtsbedrog zijn). Fanatiek is iedereen, vooral de tegenstanders, maar voetballend zijn de tegenstanders drie klassen beter met al hun oud 1e elftal spelers. Maar waar het VOC team (lijkt wel zo weggelopen uit de All Stars serie) in uitblinkt is de gezelligheid en de zogenaamde derde helft. Dan zijn wij opeens de jonge honden en zijn de tegenstanders ouwe vandagen.
Veel wordt er niet gewonnen, maar zowaar reisden we in een soort van overwinningsroes af naar Haarlem om daar de “Koninklijke” te bestrijden na de onverwachte overwinning op die Duivelse Zwarten een week eerder. Jammer dan toch dat we dat dan zonder keeper moesten gaan doen en met Akkie als enige wisselspeler. Gelukkig dat de secretaresse van de weledelgestrenge heer Arjan Heere het sein op groen gaf om hem te laten ballen, naar aanleiding van het verzoek van Diederik om Arjan in te huren voor een wedstrijdje in Haarlem. Arjan was zeker een welkome aanvulling en hopelijk wordt hij ook een VOC All Star veteraan.
Met Playboy GJ in het doel als interim keeper kan je niet verwachten dat we de NUL zouden gaan houden achterin. Laatste keer dat dat trouwens gebeurt is, zal wel in de tijd van de gebroeders Horburger geweest zijn, ergens begin vorige eeuw.
Einduitslag was dan ook 6-2 in het voordeel van HFC, waarbij minimaal 5 en maximaal 6 ballen via het hoofd van een HFC’er er in vlogen. Weggespeeld zijn we in ieder geval niet, waarbij er zeker in de tweede helft best nog aardig gevoetbald werd. Even dachten we nog iets te kunnen gaan uitrichten na de “aansluittreffer” vlak na rust (1-3), maar dan zette HFC er weer even een tandje bij en was die hoop ook weer ten gronde gericht.
Op het veld viel niets meer te halen, daarom dat maar na afloop gedaan, waarbij de VOC All Stars het licht in de HFC kantine uiteindelijk hebben uitgedaan en de sleutel in de brievenbus gedeponeerd hebben.Al met al gaat het toch langzaam aan iedere week wat beter qua voetbal, gaan we die Black Devils op de ranglijst inhalen in de komende weken en dubbele cijfers schrijven wat betreft het aantal punten in de competitie. Dat gaat lukken, ja toch?

Verslag Black Devils – VOC  – Einduitslag 1 – 2 [Rust 0-1] – 6 Maart 2010
Verslaggever Akkie

6 maart 2010,  Emiel-Day
Black Devils uit, altijd dat laatste stuk door die kale polder. En dan op die meestal lege accommodatie van Dios. Niet echt een gezellige entree. Maar deze keer was er zelfs een wedstrijd aan de gang en het parkeerterrein was meer dan half bezet. Dus mijn stemming ging met sprongen vooruit, ook nog gevoed met de volgende info: Black Devils had nog niet gewonnen in 2010. Volgens de berichten van Ben Hulscher, de wekelijkse bulletin schrijver van de veteranencompetitie, hebben de Black Devils met veel blessures te kampen.
Hoewel ik weer een beetje teleurgesteld was door de opkomst van slechts 12 man, heeft dat ook zo zijn voordeel, mits er niet teveel spelers geblesseerd uitvallen. Door zijn twee goals van de week daarvoor had Bas het hoogste woord en werd door Iman benoemd tot aanvoerder. Waarschijnlijk had Iman Ilse ingeseind en was Ilse door de fantastische verhalen van Bas over de twee goals(waarvan op dat moment nog geen hard bewijs op de site aanwezig was) een beetje trots op haar mannetje geworden. En hoe laat je dat blijken….door gewoon een pokke eind te gaan rijden naar Nieuw Vennep. En ja hoor, daar was ze, aan het begin van de tweede helft de eerste vrouwelijke supporter van de VOC-veteranen in Nieuw Vennep sinds……( Daan zal het wel weten)
Maar voordat Ilse er was, had Emiel ons al op een mooie voorsprong gebracht door een door Iman goed ingekopte voorzet, die maar ternauwernood door de keeper weggeslagen kon worden, koel in te tikken. Sinds maanden weer eens op voorsprong en die hielden we vast tot de rust. We speelden, mede door het trage tempo van de tegenstander, goed samen en er kwamen meer kansjes. De ondertussen bekende toverdrank van Akkie zorgde voor een frisse start van de tweede helft en ja hoor, een prachtige aanval over rechts en Emiel kon de voorgetrokken bal simpelweg (nou, ja simpelweg?) in de linkerhoek schieten. Dat was na misschien 5 minuten..2-0 Wat een weelde. Hierna golfde het spel op en neer zonder van beide kanten kansen. En dan met nog een kwartier te spelen, gaat VOC klaarblijkelijk beseffen, dat ze weleens zouden kunnen gaan winnen……gevolg , angstig en slecht spel. En dan duren 15 minuten lang.

Daan en Akkie verbijten zich langs de lijn, blijf toch gewoon normaal voetballen.. roepen, schreeuwen, maar het helpt niets.  Misschien kunnen we voor het eerst in drie jaar de nul vast houden…..dan gebeurt het volgende : Coen komt in de mangel tussen twee tegenstanders, er wordt gefloten, Coen wil de vrije trap nemen, maar tot zijn verbazing is die voor Black Devils. Diederik (jawel hij weer in de goal) formeert zijn muurtje, maar dan moet je er wel voor zorgen, dat hij er aan de linkerkant niet straight langs kan …Dat gebeurt dus wel, 1-2! Nog 5 minuten te gaan, als dat maar goed afloopt, het zal toch niet waar zijn…..Maar gelukkig telt de scheids geen minuten erbij en klinkt het eindsignaal. Hoewel langs de kant behoorlijk koud, gaan we met een warm gevoel van het veld af. En Bas? Kan die de druk van het aanvoerderschap aan? Speelt hij niet veel vrijer zonder die verantwoordelijke band om zijn arm? We zullen het volgende week zien tegen KHFC.

Verslag VOC – Concordia – Einduitslag 2 -3 [Rust 0-2] – 27 Februari 2010
Correspondent Bruno

Gouden wissel zorgt voor opgeheven hoofden

Ondanks onze leeftijd blijkt het testosterongehalte toch nog hoog te zijn in ons team, als we tenminste de gesprekken van voor de wedstrijd mogen geloven…

Als een stel sufge(..)slappe klungels lieten wij ons op elk niveau overtroeven door Concordia en ontstond er binnen 5 minuten een 0-2 achterstand. Iets waar ons team een patent op heeft, namelijk de tegenstanders de mooiste goals laten scoren, binnen de 10 minuten. Zelfs oudjes die de 65 gepasseerd zijn, herbeleven tegen ons hun jonge gloriedagen. Maar goed, na een kwartier kwamen wij toch een beetje aan voetballen toe, en vlak voor rust kregen wij kans op de aansluiting. Deze kwam na een prachtige voorzet van gouden schoen ‘G.J.’, op maat, op het hoofd van onze Stef, waarbij ondergetekende riep: ‘Knik hem maar in’ (zoals Stef dit ook op zeer schone wijze tegen Victoria had gedaan). Stef maakte wel de knikkende beweging met het hoofd, maar zonder de bal te raken. (Ik zal de hand maar in eigen boezen steken, ik had hem niet moeten afleiden! Na wat er met Sven kramer gebeurd is, weten we dat we maar beter geen aanwijzingen geven!).

Met 0-2 gingen we de rust in, en ja na de rust kwam er een nieuw VOC team uit de kleedkamer, met als belangrijkste wisselspeler onze ideale schoonzoon, Bas G. Deze jonge, veelbenige speler, was met veel furore en na ballotage bij ons binnengehaald, twee jaar geleden. Dat heeft nu eindelijk zijn vruchten afgeworpen. Met veel enthousiasme en energie trok hij ons mee in een hoger ritme, wat resulteerde in twee goals voor ons, en helaas nog een voor Concordia. Dat onze twee goals door Bas werden gescoord moet ook nog vermeld worden. De eerste na een lange rush, waarna hij vanuit een moeilijke hoek inschoot. De tweede na een goed opgezette aanval die begon bij Bruno, die de bal doorschoof naar Ed, die hem op zijn beurt voorzette om door de onvermoeibare Bas ingeklopt te worden.

Dus ondanks de nederlaag, met een goed gevoel de kleedkamer in. Gelukkig vermaken wij ons altijd tijdens de derde helft.
Bruno Du Ry

Verslag Hercules – VOC – Einduitslag 4 – 0 [Rust 3-0] – 6 Februari 2010
Correspondent Diederik
Verslag Kampong – VOC – Einduitslag 5 – 3 [Rust 2-1] – 23 Januari 2010
Van De Kampong-site afgekeken – Verslaggever Carel Jansen

“Let op mannen; de tijd is voorbij dat we tegen VOC zomaar drie punten konden ophalen.” Aldus Rob Tamminga met een vooruitziende blik, toen het 2-0 voor Kampong stond. Want hoe soepel het in het eerste deel het ook ging, en hoe fraai en schijnbaar gemakkelijk we via doelpunten van Coen en Nico op een dik verdiende voorsprong kwamen, bepaald eenvoudig kwam de overwinning uiteindelijk niet tot stand. Nog voor de rust leidde een vergissinkje in de achterhoede tot 2-1, en was de Rotterdamse spits met de oranje schoentjes wat zorgvuldiger geweest in de afwerking, dan had het met de thee zomaar gelijk kunnen staan. Nu gebeurde dat na de rust, als gevolg van een communicatiestoornis achterin, en snel daarna kwam VOC via een penalty zelfs op een 2-3 voorsprong. Toen besloot Hidde dat het mooi was geweest, en al heel vlug sloeg de stand weer om in het voordeel van Kampong: 3-3 en 4-3. Valentijn maakte vervolgens aan alle onzekerheid een einde: 5-3. Jammer was dat de mooiste aanval van de wedstrijd, afgerond door Marcel, niet tot 6-3 leidde: de altijd faire Rotterdamse grensrechter had buitenspel geconstateerd. Al met al een lekkere wedstrijd, afgesloten met een als altijd met de mannen van VOC gezellige derde helft.

PS Voor ons scoorden: GJ, Rene en Edwin

Verslag Victoria – V.O.C. – Einduitslag 5 – 3 [Rust 3-1] – 29 November 2009
Correspondent Edwin v.d. El

“”Het is nooit zo mooi als vroeger””
Het was een echte winterse dag zoals het hoort als sinterklaas in het land is. Bij aankomst in Hilversum veel wind en regen en maar weinig spelers van VOC. We waren uiteindelijk wel met twaalf man, maar zonder de ster’spelers’ zoals Jan,Flip,Bas,Fred,Serge,Koen en niet te vergeten Arno. De laatste is weer aan het trainen om de aanval te komen versterken. Gelukkig waren we toch nog met een sterke selectie met Bruno weer terug in de gelederen.
De tegenstanders begonnen de middag met een zeer uitgebreide warming up, ondertussen kregen wij de weer zeer verrassende tactiek te horen van Akkie in een warme kleedkamer. De eerste tien minuten speelden we gedreven, Stef ging daarbij voorop in de strijd. Ook deze keer kwamen we  na wat rommelige aanvallen van Victoria  weer op achterstand. Gelukkig scoorden we snel de gelijkmakende treffer en de wedstrijd kon weer verder.
Helaas moesten we met een 3-1 stand de rust in waar niet alleen thee klaar stond maar ook een fles frituurvet.In de rust kwamen ineens de blessures aan het licht, maar de toverdrank van Akkie deed wonderen. We begonnen de tweede helft fris en fruitig, gewoon weer met elf man. De opdracht was om zo snel mogelijk de aansluitingstreffer te maken en zowaar gebeurde dit ook. Binnen tien minuten scoorden we de 3-2 en speciaal voor Flip beschrijf ik hem tot in detail: De aanval begon aan de rechterkant van het 16 meter gebied waar Emiel in een één-tweetje de bal terug krijgt en daarna een perfecte voorzet geeft op het hoofd van Stef die op zijn beurt de bal voor geeft met een grandioze kopbal in de voeten van Diederik, hij schiet ala Bergkamp de bal in de kruising.Het bleef niet bij alleen de aansluitingstreffer. VOC ging door. Wederom aan de rechterkant een voorzet  die Lodewijk(die een keer een hele wedstrijd mocht spelen), op dezelfde manier als Ron Vlaar  keihard langs de keeper kopte.Dit gebeurde terwijl we al met tien man speelden, want Bruno en Stef moesten ondanks de toverdrank toch het veld verlaten. Helaas was de koek hierna op en scoorde Victoria nog 2 onbenullige doelpunten.
De teamgeest was zeker optimaal alleen onze fysieke gesteldheid liet ons in de steek. Een dringend advies van ondergetekende, dokter Oetker: Mannen we moeten vaker gaan trainen, al is het maar om blessures te voorkomen en ons weer jonge goden te voelen zoals vroeger!(dit laatste geldt overigens niet voor Iman; die is verliefd en Stef want die blijft 23 jaar oud).Opstelling: Anton,Emiel,Iman,Rene,Ton,GJ,Bruno.Diederik,Lodewijk,Stef,Edwin,Akkie
Man van de wedstrijd: Emiel

Verslag V.O.C. – H.V.V. – Einduitslag 5 – 3 [Rust 2-1] – 21 November 2009
Correspondent Bas
Gelukkig, vandaag komen onze Haagse vrienden van HVV bij ons op bezoek. Dat houdt meestal in dat er goede winkansen zijn voor Voc, want beide teams staan al jaren afwisselend onderaan in de veteranen competitie. Een aantal van onze recente aankopen (Serge, Koen) had wat beters te doen en ook vaste waardes zoals Pieter, Bruno, Pieter, Emiel & keeper Anton lieten dit duel in de kelder aan zich voorbij gaan. Gelukkig was Diederick terug van vakantie en ook Stef was weer van de partij.
Zoals altijd had Akkie weer een nieuw briljant systeem in gedachte waar vooral van GJ (en ook van mij) een hoop verwacht werd. Van ons werd verwacht dat we als middenvelder cq spits de gaten in zouden duiken met tomeloze inzet. GJ merkte dan ook fijntjes op dat hij het hele jaar nog niet had gerend dus hij deze rol wel zag zitten.
Voor het eerst dit seizoen begonnen we de eerste helft dramatisch. Geen inzet, geen duels die werden gewonnen en een verdediging die vroeg onderdruk werd gezet waardoor er van een opbouw geen sprake was. HVV kreeg een aantal goede kansen na lullig balverlies van ons achterin en na een giga blunder van inval keeper Flip stond het zowaar 1 – 0 voor HVV. Vrij snel daarna ging de Haagse keeper gelukkig ook in de fout en maakten we de gelijkmaker.
In de rust bleek dat Sekeris niet meer verder kon en ook Stef had reeds aangegeven dat hij moest helpen in de keuken. Joost Heere had toch zijn kicksen bij zich, dus die kon mooi centraal achterin gaan spelen.
De 2e helft liet een ontketend Voc zien, met geniale doelpunten (kopbal Iman) en mooi uitgespeelde kansen, die zoals gewoonlijk allemaal door Edwin afgemaakt werden. Deed HVV dan helemaal niets terug?? Nu ja, er zat nog wel een schitterde goal bij, maar de overwinning voor Voc kwam niet meer in gevaar. Wellicht dat dit de reden was voor het oplopen van de irritaties, immers verliezen is nooit leuk en wij zijn ook geen koorknaapjes dus dan wil men nogal eens de scheids de schuld geven. Hoe dan ook, kwam er dan ook gaande weg de wedstrijd wel bij ieder duel commentaar op Scheidsrechter Peter. Overigens was het commentaar op de leiding gelijk verdeeld tussen Voc-ers en Hvv-ers. Iedere speler die een persoonlijk duel verloor vond dat zijn tegenstander dit duel won door ruw spel waarop een: “Hey Scheids” volgde met natuurlijk een verongelijkt gezicht en de handjes naar de hemel. Peter gaf na wedstrijd aan geen zin meer te hebben in het fluiten van veteranen wedstrijden. We kunnen immers wel allemaal uitdelen, maar niet incasseren. Ik kan me wel voorstellen dat Peter er klaar mee is, zelf fluit ik vaak wedstrijden op zondag en je kan echt doodmoe worden van al dat gezeur. Aan de andere kant ben je op zondag vaak een “blinde heaumeau”, “kan je je fluit in een donker plekje onder je onderrug duwen” of word je gewoon met de dood bedreigd en weten ze “waar je huis woont”.
Bij deze wil ik graag Peter bedanken voor alle wedstrijden die hij heeft gefloten voor de veteranen en hoop ik dat hij op zijn beslissing terug komt om ermee te stoppen. Natuurlijk kan dat alleen als iedereen naast uitdelen ook kan incasseren en gewoon de beslissing van de scheidsrechter accepteert.
Verslaggever: Bas Gerretsen

Verslag Sparta – VOC – Einduitslag 7 – 0 [Rust 3-0] – 14 November 2009
Correspondent Anton

Vol goede moed trokken we deze zaterdag naar Nieuw Terbregge voor onze enige stadsderby. Afwezig vandaag was ons normale technische duo Daan (heeft een nieuw bijbaantje als fruitplukker in Chili) en Akkie (is niet ongeschonden uit de straftraining van afgelopen dinsdag gekomen). De technische honneurs werden door Niels waargenomen, maar hij was door Akkie goed geïnstrueerd over de te volgen tactiek: we gaan vandaag verdorie niet weer de (Sinterklaas)boot in.
De Spartanen begonnen nog voor de wedstrijd met vertragende spelletjes doordat er geen kleedkamer vrij was. Na eerst tot 14.45 uur te hebben moeten wachten kwamen we in een kleedkamer met 15 jarige pubers en kwamen we net voor drieën het veld op waar we van de scheids geen tijd kregen voor een warming-up: gewoon om 3 uur beginnen.
In de eerste helft hadden we de wind (ongeveer kracht 6) en de zon tegen. Sparta zette ons vanaf de 1e minuut vast op onze helft zonder dat ze echt gevaarlijk werden.  Na ongeveer 15 minuten kreeg  Sparta een aantal corners achter elkaar waarbij er 1 door Lodewijk van de lijn werd gehaald. De laatste werd weggewerkt en iedereen ging naar voren, maar een verdediger van Sparta kreeg de bal halverwege onze helft en kon in de kluts door iedereen heen lopen en maakte de 1-0.  Het spelbeeld wijzigde hierna niet en bij een volgende corner werd de bal kort naar de 16 gespeeld en, verrassend, direct op doel geschoten: 2-0.  Hierna konden wij er ook af en toe uitkomen, maar Ed kon bij de spaarzame uitvallen geen potten breken. Vlak voor rust werd het met een afstandschot 3-0.
In de rust werd nog optimistisch naar het tweede gedeelte uitgezien: nu hebben wij de wind mee, wanneer we nu snel 3-1 maken kan het nog gaan spoken…
Het begin van de tweede helft hadden we inderdaad meer balbezit en kwamen we ook geregeld in de buurt van het Sparta doel. Dit bleek echter ook de tactiek van de Spartanen te zijn: laat ze komen dan counteren we ze eruit. Alle Sparta doelpunten in de tweede helft kwamen uit counters: 3 keer alleen op de keeper af en 1 keer een afstandschot. Wij hadden ook een aantal zeer goede kansen, maar GJ raakte de lat, Lodewijk de keeper en Bas vergat op doel te schieten en speelde terug op de keeper. Was het toch weer een wedstrijd geworden om snel te vergeten. In de kleedkamer was het erg stil: zelfs Jan kon geen opbeurende woorden bij deze partij verzinnen.
Na het douchen hebben we met een of meer bier de slechte smaak weggespoeld en optimistisch over de volgende wedstrijd gepraat: thuis tegen HVV zou het toch beter moeten kunnen.

Verslag V0C – Black Devils – Einduitslag 2 – 5 [Rust 1-1] – 7 November 2009
Correspondent Flip

Het verslag van onze narcist was toch wel erg geestig. Ik heb niet de illusie dit te overtreffen omdat hij denkt dat hij de beste is.
Ik vraag mij altijd af wat de zin is van het schrijven van een verslag. Het schijnt gelezen te worden. Ik heb zelfs eens een elftalgenoot horen zeggen dat ie de verslagen van de tegenstander ook leest……..
Even terugkijken naar de wedstrijd. De uitslag doet vermoeden dat we afgedroogd zijn. Maar als je ziet hoe ongelukkig de tegengoals vallen dan maken wij het de tegenstander wel erg makkelijk. Jullie weten hoe fijn ik het vind om terug te blikken op wedstrijden en spelsituaties. Punt naar voren of naar achter ik vind het allemaal zo gelul op ons niveau.
Het gaat mijns inziens meer om een goede wedstrijdmentaliteit. Het geloof dat we moeten hebben om te winnen. Toen wij de gasten van Hercules in de ‘kantine’ van VOC ontvingen dacht ik: “ Best oud die gasten dat moet kunnen”. In het veld valt het zwaar tegen. Als je langs de kant staat dan denk je wat gaat dat traag.
En van negatief gedoe in het veld is nooit een team beter geworden. Dus kop omhoog schouders breed en gaan voor die winst. Dat we een bijzonder mooi team hebben buiten het veld dat wisten we al.

Verslag AFC – VOC – Einduitslag 4 – 1 [Rust 3-0] – 31 Oktober 2009
Correspondent Jan

Daan heeft al achter de uitslag “dapper” gezet en dat geeft het wedstrijdverloop goed weer. Zonder de echte karakterjongens (die spelen de thuiswedstrijden) gingen we met 13 man naar Amsterdam, 11 spelers met tas, waaronder Akkie, 1 speler zonder tas (maar die reed wel, ook nuttig) en Daan.
Niets aan de hand zou je zeggen. En dat bleek al gauw, 3-0 achter, na 20 minuten. Dit kwam door goed voetbal van de tegenstander, waar wij alleen maar goede wil tegenover konden zetten. In de rust liet speler Akkie, dat ging hem goed af, de opbouwende woorden over aan GJ. Schuilt er in hem, naast een uitstekend verslaggever ook een coach?
De tweede helft ging VOC wat feller en met nog meer inzet spelen. GJ had gezegd dat we absoluut niet weggespeeld moesten worden met 6 of 7 nul. Mede doordat AFC met de tweede lijn op het ijs gekomen was, nog altijd een goed elftal, kwamen we zelfs aan meerdere redelijke aanvallen toe. Met Edwin in de ploeg zit er altijd diepte en gevaar in de ploeg en hij maakte dan ook uit een mooie pass van GJ de 3-1. Jammer dat hij daarna een goede kans op 3-2 liet liggen, misschien was er dan nog wat meer twijfel bij AFC gekomen en kansen voor ons. Er kwam nog een mooie goal van AFC en dat leidde tot de verdiende overwinning voor hen. Zoals nu toch al meerdere keren dit seizoen was de tweede helft onze beste. Diederik dank voor het goede keepen, Niels ook bedankt, voor het goed vervangen van Ton. Hopelijk zijn volgende week de geblesseerden er weer bij, we misten ze vooral ook na afloop.

Verslag VOC – Victoria – Einduitslag 1 – 2 [Rust 0-1] – 24 Oktober 2009
Verslaggever GJ

De zware druk van een aanvoerdersband
Ook voor de wedstrijd tegen onze vrienden van Victoria uit Hilversum had coach Akkie weer een brede selectie beschikbaar. En dan waren onze nieuwe aanwinst Serge en Bas G., de man met, de volgens zijn blijkbaar niet zo ervaren vriendin Ilse, grootste liefdesknots van Rotterdam, niet eens van de partij. Op het whiteboard worden voor de wedstrijd door de leermeester Akkie altijd de lijnen uitgezet. Iedereen wacht dan met spanning af of er achter zijn naam nog een andere naam komt te staan wat een halve wedstrijd betekent. Want, hoewel tactisch misschien niet handig, het uitgangspunt is niet het beste team met de grootste winpotentie maar een (vaak wisselende) plek voor iedereen!

Zo kan het zelfs gebeuren dat AFAB’s belangrijkste intermediair, onze koopsomkoning Stef een hele wedstrijd speelt wat hij eigenlijk qua conditie niet meer vol kan houden. Zo sociaal en gezellig zijn wij nou met zijn allen en dat is een groot goed! Het leek er even op dat met dit principe zaterdag jl. werd gebroken. In het begin van mijn carrière als veteraan was Jan de spil van ons team en moesten alle ballen bij hem ingeleverd worden. In mijn ogen is Jan nog steeds top maar tot ieders verbazing verscheen de naam Jan in het geheel niet op het bord, zelfs niet achter een andere naam, terwijl hij wel speelklaar stond. Gelukkig bleek dit een misverstand mogelijk voortgekomen uit de ophef over de oogverblindend mooie nieuwe voetbalschoenen van ondergetekende die mijn styliste had uitgezocht.

Sinds de ‘Right to play’ actie circuleert er een aanvoerdersband in ons midden. Doordeweeks mag Ton die mee naar huis nemen. De band werkt voor hem als soort van viagra hetgeen zijn liefdesleven met Cora een belangrijke impuls geeft. Tijdens de wedstrijden gebruiken we de band om mensen die enkele wedstrijden achtereen onder hun niveau spelen een extra prikkel tot presteren te geven. Terecht ook dat de van verliefdheid boven zichzelf uitstijgende Iman de band doorgeeft aan degene die hem het meeste nodig heeft. Dit keer was Bruno de Sjaak. Bij de warming up leek dat veelbelovend maar na 10 minuten wedstrijd bleek deze druk voor Bruno toch te groot en viel hij geblesseerd uit nadat hij net een grote kans op een 1-0 voorsprong om zeep had geholpen. De band werd doorgegeven aan Ed want inderdaad Ed ‘het wordt nooit meer zo als vroeger’, je scorend vermogen althans! Eigenlijk scoort Ed de laatste tijd alleen nog maar in Heerjansdam waar hard gewerkt wordt aan zijn eerste leg en haar tweede leg. Wat wel beter, leuker en mooier wordt zijn de meisjes van Ed op dat ene minpuntje na dan, wat ze allemaal hebben, dat ze de verslaggever ook leuk vinden.
Halverwege de eerste helft kwamen we onverdiend met 0-1 achter omdat laatste man Rene zichzelf en met name zijn snelheid weer eens overschatte. Kort daarna viel ook onze man met de meeste hits op relatieplanet.nl Lodewijk geblesseerd uit. Gelukkig was er nog voldoende loopvermogen op het middenveld met Emiel en Diederik en in mindere mate bij Pieter van Eijk. Diederik ziet er met zijn nieuwe coupe keigaaf uit. De ene scheert zijn kop kaal vanwege hoofdluis, de andere scheert zijn ballen kaal tegen schaamluis.
0-1 voor Victoria bleef het tot de rust, feitelijk een gelijk opgaande strijd, beide even slecht. In de rust als vanouds bijzonder opbouwende kritiek van leermeester Akkie. Uw verslaggever had feitelijk zoals zo vaak niets gedaan terwijl mijn shirt toch aardig nat was van zweet. Na de rust kwam Pieter Rodenburg het speelveld versterken ten koste van de falende Rene. Pieter van Eijk werd laatste man, een voorspelbaar veelgemaakte tactische blunder. Door ons werd de druk opgevoerd wat diverse kansen opleverde voor het doel van Victoria, de gelijkmaker hing in de lucht, helaas bleef resultaat uit. De ommekeer in de wedstrijd kwam doordat Pieter van Eijk hands maakte in het strafschopgebied. Het moet gezegd worden het was onopvallend en niet iedere scheidsrechter had de gasten van Victoria de penalty gegeven. Maar onze Peter is veel te eerlijk en Victoria maakte uit de strafschop 0-2. Het is opvallend dat Peter maar zeker ook Daan als vlaggenist de laatste tijd zo eerlijk zijn. Zeker voor een fruithandelaar is dat bijzonder te noemen. Misschien hebben ze Stef tijdens het Oude Garde tournooi tegen Iman horen zeggen dat je altijd eerlijk moet zijn en nog niet in de gaten dat ze Stef niet al te serieus moeten nemen.

In een eindoffensief was Pieter Rodenburg nog instaat om eenmaal te scoren hetgeen de definitieve eindstand op 1-2 bracht. Wederom dus 3 punten weggegeven in een niet al te hoogstaande wedstrijd. Na de wedstrijd werd uitgekeken naar het gastheerschap van Lodewijk en Rene. Zeker voor wat betreft de happen waren de verwachtingen hooggespannen daar Rene regelmatig voor de ex-schoonouders van zijn meisje kookt. Maar Rene liep wat onzeker rond omdat voor de vierde zaterdag achtereen hij IT-wizard Arno alleen had gelaten met zijn vrouw en zijn systeem.
De happen vielen dan ook bijzonder tegen. Voor het eerst moesten we bij thuiskomst nog eten.
Gelukkig was er genoeg drank en waren er mooie gesprekken over de liefde, de eerste leg, de tweede leg, het zeker stellen van content voor het programma Spoorloos, e.d.

Pieter Rodenburg kondigde zijn trouwpartij volgend voorjaar aan en ging voor advies in gesprek met Stef die, ondanks zijn leeftijd van 28, al bijna 25 jaar trouw is aan zijn Petra. Philip straalde volop omdat hij later op de avond een date had met zijn nieuwe liefde. Ook waren er weer strakke aanvallen op het narcistische schild van de verslaggever maar dit bleef wederom intact. Het leven is mooi en het was nog lang gezellig. Ben benieuwd wat voor moois we aanstaande zaterdag bij onze vrienden van AFC in Amsterdam weer gaan beleven en wie de aanvoerderband deze keer krijgt aangereikt………………
[Narcissen bloeien blijkbaar ook in November....(Daan)

Verslag VOC - Hercules - Einduitslag 1 - 5 [Rust 0-3] – 17 Oktober 2009
Correspondent Pieter vd Eijk

VERKEERDE TACTIEK
Als de keuzeheer de beschikking heeft over 16 fitte spelers en dan nog niet weet te winnen mogen we wellicht aannemen dat er sprake is van tactisch falen. Er werd vandaag eens gekozen om de namen van de basisspelers op het bord te zetten met bij een aantal gelijk de naam van de speler die hen in de tweede helft zou komen vervangen. Het moge duidelijk zijn dat de vijf spelers die deze eer de beurt viel het in de eerste helft ook wel geloofden. Binnen 5 minuten stond het dan ook 0-1. Het plan om ongeschonden de rust te halen kon ook gelijk de prullenbak in. De coach probeerde met een aantal aanwijzingen het tij te keren maar helaas resulteerde dit al gauw in 0-2 en 0-3. De reserves probeerden de coach met in hun ogen goede adviezen nog op andere gedachten te brengen maar zonder resultaat.
Na de rust een ander beeld; verse en meer gemotiveerde krachten brachten al gauw het eerste VOC doelpunt op het scorebord; e.a. tot vreugde van de penningmeester van Right to play. Na enige aanwijzingen en technische aanpassingen van de coach werd de draad van de eerste helft weer opgepakt; 1-4 en 1-5.
De gevolgde tactiek in de derde helft was weer als vanouds en we kunnen wederom stellen dat we onze tegenstander volledig in de tang hadden.

Moraal van het verhaal: De coach mag zich niet met de culinaire tactiek bezig houden.

Pieter

Verslag Concordia – VOC – Einduitslag  4 – 0 [Rust 3-0] – 10 Oktober 2009
Correspondent Ton

Voltallig werd de koers gezet naar onze vrienden in Delft, nou ja voltallig……we waren met 11 man en dreigend op de achtergrond Akkie met zijn voetbalspullen, we moesten uiteindelijk toch zo nodig “Retro Stijl”, dan krijg je dat dan ook. De verdediging stond deze keer onder leiding van invaller Coen, als laatste man en dat was voor ons toch wel even aanpassen. Bij de 1-0 schoot de bal toch wel erg gemakkelijk voorlangs door de verdediging, zou de keeper “de bal” nou pakken of één van onze verdedigers, kortom dan schiet een speler van Concordia bij zoveel besluitenloosheid “de bal”naar binnen (of tussen de palen).

Daarna ging het voor onze Delftse vrienden wel heel erg gemakkelijk, waardoor wij in het veld tot de conclusie kwamen dat er minstens 12 of 13 Concordianen rond moesten lopen op dat Kunstgrasveld, nadat wij uitgeteld waren en toch moesten constateren dat het er echt elf waren, stond inmiddels de stand op 3-0 en konden wij aan de thee. Dan denk je “ok” we staan 3-0 achter maar we kunnen nog wel wat rechttrekken, een positieve peptalk en we kunnen er weer tegen aan, wat denk je, komt onze coach Akkie binnenstormen: “Het is helemaal kut en waardeloos, het lijkt nergens op en ja hoor het tenue wordt door Akkie aangetrokken (duidelijk Retro) waarop hij oreert het moet anders ik zal het wel laten zien, en”voetbal is zo simpel”.

Afijn het slachtoffer van deze tactische wissel was ikzelf en Akkie nam de toch zeker niet eenvoudige linksback positie in. Nou moet gezegd worden dat in de 2e helft van achteruit een behoorlijke opbouw aanwezig was. Maar als je feitelijk heel eenzaam en alleen Bruno voorin heb staan zonder enige steun, dan wordt het wel erg moeilijk, hoewel Diederik zich ongeveer kleurenblind gelopen heeft om overal op het veld aanwezig te zijn, wat niet kon voorkomen dat toch ook nog de 4-0 viel.

Na afloop smaakte het bier er niet minder om werd er druk onderhandeld met Coen over een contract, zoals ik begrepen heb uit betrouwbare bron, gaat het nog om enkele details zoals reiskosten e.d.
P.S. Mannen er heerst een gevaarlijk virus binnen het team, zorg dat het geen kans krijgt zich te verspreiden.

Ben je van het Blauwe Bloed af, komt er nu doodleuk één van de Blauwe Knoop! voor terug.

Verslag VOC – Kampong – Einduitslag 0 – 1 [Rust 0-0] – 3 Oktober 2009
Correspondent Stef – Uitstekende Invalscheidsrechter Tim van Huizen
Na drie zaterdagen gevoetbald te hebben onder zonnige weers-omstandigheden, kwam afgelopen weekend de kentering.
Ondanks windkracht 7 en het gevaar dat eerder in de week dreigde dat wij te weinig spelers zouden hebben, stonden wij uiteindelijk met 15 man aan de aftrap.Met de gastspelers Maurits, Sanne,Menno en Tommy, konden wij de lijn voortzetten van de afgelopen weken.
De eerste helft was weer een afspiegeling van datgene wat wij al gewend zijn namelijk goed voetbal en een handjevol kansen die echter onbenut werden gelaten. In de tweede helft (met wind tegen) zetten wij echter in tegenstelling tot vorig seizoen het goede spel voort en deden wij totaal niet onder voor Kampong die wellicht niet op zoveel tegenstand en verzorgd voetbal hadden gerekend. Helaas werden wij door 1 moment van onachtzaamheid verrast en viel onterecht het tegendoelpunt. Door in ieder geval te blijven combineren bleven wij de tegenstander goed partij bieden en was een gelijkspel wel op zijn plaats geweest.
Als wij zo blijven voetballen, zullen wij op een gegeven moment wel het geluk afdwingen en voorspel ik een seizoen dat wij niet als rode lantaarndrager zullen beëindigen. Zoals te doen gebruikelijk was de derde helft weer niet te versmaden.

ZATERDAGMIDDAG-VETERANEN OP DE EERSTE PLAATS !!  [30-9-2009]

De kop boven dit bericht heb ik in meer dan 25 jaar aanwezigheid in de za-mi-veteranencompetitie bij V.O.C. helaas nooit kunnen lezen. Edoch zaterdag 26/9 deed zich de mogelijkheid voor aan deze vernederende situatie een einde te maken. Voor degenen die het ontgaan is: V.O.C. is sinds 5 september kwa sponsoring verbonden aan “Right to Play” – een organisatie die het voor kinderen in de 3e wereld mogelijk maakt aan sport te doen. Het hoe en waarom is in veel berichten op de website te lezen. De sponsorcie. van V.O.C. schrijft ieder VOC-Lid aan om met een mooie actie meetedoen: men kan van een bepaald team de gemaakte doelpunten in de competitie sponsoren t.g.v. Right to Play.   Gezien het feit dat wij met 18 spelerts en 2 managerts precies 20 betrokkenen hebben, gezien het feit dat wegens drukke werkzaamheden waarschijnlijk maar 25% van deze personen toe zou komen aan het invullen van dit formulier en vooral gezien het feit dat wij de laatste jaren kwa gemaakte doelpunten niet ver boven de 1/1,5 gemiddeld per wedstrijd komen – tot 26/9 zelfs maar 0,5 - leek het me een fijn en risicoloos plan het enorme bedrag van € 1.-. per persoon per door de veteranen gescoord doelpunt aan de commissie toetezeggen [tegengoals zouden immers 2-4 maal duurder zijn].
Vóór de wedstrijd kwam het er door allerlei besognes helaas niet van e.e.a. meetedelen – maar dat lukte gelukkig wel in de rust bij een 2-1 stand en daarna waren de mannen dermate geïnspireerd door het goede doel dat er nog maar liefst 5 doelpunten werden gescoord – zeer grootmoedig. Jammer voor Right to Play gingen de rekenkoppies de totale schade uit het hoofd lopen berekenen en werden er zodoende nog wat kansen verprutst, maar dat heb ik in de voorgaande 25 jaar meer meegemaakt.
Edoch: Hulde voor zoveel goededoel[punten]gevoel. De realiteit gebied mij te zeggen dat er enkele protesten waren tegen mijn actie. Sommigen vonden € 20 per veteranendoelpunt teveel, anderen vonden € 1.-. per doelpunt per persoon eigenlijk niet veel, zo heb je altijd wat in een democratiesbijelkaargeraaptzooitje.   De financiële afwikkeling volgt 2x per jaar: in december en aan het eind van het seizoen, de bijdrage gaat niet uit de thuisbierpot natuurlijk. Kortom, we gaan dit jaar niet alleen voor het ontlopen van de rode lantaarn, we hebben nog meer doelen die niet alleen goed voor onszelf zijn maar ook voor kinderen die het belachelijk veel slechter hebben dan wij. Was getekend, Daan

Verslag VOC – Quick – Eindstand 7 – 2 [Rust 2-1] – 26 September 2009
Correspondent Pieter Rodenburg

Waren wij nu zo sterk of waren zij nu zo zwak?  Op wederom een mooie zonnige zaterdag moesten we aantreden tegen één van de zwakkere broeders van de klassieke veteranencompetitie. Met het goede spel van de laatste weken in ons achterhoofd werd vooraf al gespeculeerd wat de winkansen waren. Deze wedstrijd zou volgens velen een ideale middag worden om te zien hoe goed we nu eigenlijk zijn.
De basisopstelling bestond uit; de speciaal voor de thuiswedstrijden opgeroepen keeper Maurits, Pieter vd E., Rene, Pieter R., Serginho, GJ, Bruno, Diederik, Edwin, Bas en Stef.
Zoals de laatste weken speelden we de eerste 20 minuten goed. De verdediging opbouwend van achteruit en weinig kansen weggevend. Het middenveld en aanval weergaloos in de combinaties, wat resulteerde in een prachtige goal van Bruno die letterlijk uit de lucht kwam vallen.
Ditzelfde gebeurde eigenlijk ook bij de gelijkmaker van Quick. Een terugspeel op de keeper werd door Maurits totaal verkeerd beoordeeld en hij schoof de bal allervriendelijkst in de voeten van de spits van Quick. Deze twijfelde geen moment omspeelde Maurits kinderlijk eenvoudig en piste bij wijze van spreken de bal de goal in.

VOC rechtte de ruggen en gingen op zoek naar de verdiende voorsprong. Deze goal viel gelukkigerwijs op slag van rust, zodat we met een lekker gevoel de kleedkamer in konden gaan. Gedurende de rust kwam Daan met het briljante plan om met het veteranenteam, voor een Eurootje per kop, “Right-to-Play” te sponsoren.
Ik heb nooit geweten dat ik in een team zit waar ze liever geld kwijt zijn dan rijk, want de boodschap van Daan heeft de Rood-Zwarte machine minimaal één versnelling hoger gezet in de 2e helft. In de eerste 5 minuten na rust kwamen we nog een paar keer goed weg maar toen Lodewijk de 3-1 binnenschoot was Quick kapot gespeeld en vielen de doelpunten als rijpe appelen uit de lucht.
Gelukkig hadden de spitsen van de onzen af en toe een misverstand anders was de sponsoring meteen een dure bedoening geworden….ik denk dat we ondanks de 7-2 toch nog minstens 7 opgelegde kansen hebben gemist.
Heeren zoals we nu voetballen ontlopen we zeker de rode lantaarn. Ik zeg: Op een GOED seizoen…en op naar de volgende punten.

Verslag HBS – VOC – Eindstand 3 – 1 [Rust 1-0] – 19 September 2009 Correspondent Emiel

Toen uw verslaggever, iets te laat en dus klaar voor een reservebeurt, bij HBS aankwam werd zijn verbazing geschetst door de creatieve oplossing van interim coach Niels voor het keepersprobleem. De voetballend altijd sterk aan de bal zijnde Bruno had het kanariegeel aangetrokken om te laten zien dat hij ook in staat was tot het betere handwerk, in de goede zin van het woord.

Coach Akkie had andere besonjes en coach Daan is een principieel man wat HBS betreft. Niels, dank voor de tactische en morele ondersteuning.

Om 15.00 uur stipt werd er afgetrapt voor een uiteindelijk sportieve wedstrijd. Met de inmiddels vaste invaller Serge op het middenveld werd de bal weer lekker rondgespeeld. Een herhaling van de gewonnen eerste helft tegen HFC werd het echter niet. Een snelle uitbraak van HBS, die we tot dan toe nog niet veel hadden gezien leidde tot grabbelwerk voor Bruno Pfaff. 1-0. Op dat moment een beetje tegen de verhoudingen in. Weer een goede eerste helft, maar geen resultaat.

Ook de tweede helft werd er met vlagen goed getikt. De spirit nam echter zienderogen af. De door Iman en René zo goed gepoetste en geoliede buitenspelval haperde en aan opbouwen kwamen we nauwelijks meer toe. HBS profiteerde daarvan met enkele conditioneel sterke middenvelders en aanvallers die diverse malen voor het doel van de opvolger van Jean-Marie verschenen. Ondanks diverse excellente reddingen door de katachtige reflexen en zijn inspector Gadget achtige uitschuifarmen en –benen werd Keeper Vonk toch nog twee keer verschalkt.

Nog geen punten en een negatief doelsaldo. Het zit er wel meer in in. Zaterdag tegen Quick maar eens twee eerste helften en één derde helft spelen. Die laatste verliep overigens weer naar wens. Jammer alleen dat we na een enkele bitterbal pas na zonsondergang werden geïnformeerd dat er binnen sinds vijf uur al happen stonden.

Uit de ZomerslaapEindstand 1 – 4 [Rust 1-0] – 19 September 2009
Correspondent Iman

Verslag VOC – KHFC -

Bruinverbrand, uitgerust, opgewarmd, bijgetankt, ingelezen, uitgenast, geïnspireerd, definitief kalend, ingestraald, uitgerangeerd, ruggeharst, voortaaneerlijk, geslimfit en sommigen zelfs afgetraind…Zo verschenen na een lange zomerslaap wel 15 man op het balkon van VOCanello om na de zomerstop aan een nieuwe competitie te mogen beginnen.
Natuurlijk waren en zijn we opnieuw één van de 12 grootste kanshebbers voor de cup met de grote oren. Hooggespannen verwachtingen daarom!

Nadat onze trouwe en altijd rechtvaardige Peter Maasdam (gesecondeerd en geassisteerd door vlaggenisten Daan en een eveneens foutloze en rechtvaardige Haarlemse collega) om klokslag 15.15 vanaf de middenstip beide doelen kon zien en daarom het sein gaf voor de eerste balomwenteling, waren alle voorbeschouwingen voorgoed voltooid verleden tijd.

Ons eerste slachtoffer heette K.H.F.C.. Akkie had ons de wei in gestuurd in een 4-4-2 formatie. Voor Flip, Rene, Pieter E en Pieter R, Iman, Ton, Bruno, Diederik, Bas, Edwin en Fred was ditmaal een zeer bijzondere rol weggelegd…zij stonden in de basis. Serge, GJ, Stef en Lodewijk mochten nog even bijbruinen langs de zijlijn. Gelukkig maar want Stef en GJ konden nog wel een kleurtje gebruiken.

Naar verluid betraden de Haarlemmers zoals gewoonlijk weer bibberend van de zenuwen het het veld; we zijn en blijven voor menig topclub een echte Angstgegner.
De Koniklijke had, zoals verwacht, geen passend antwoord op ons vloeiende positiespel en de massaal opgekomen Haarlemse supporterschare moest het doen met een paar bijna mogelijkheden en een enkele schuiver voorlangs. Invaller doelman Flip, hield behalve zijn doel dus ook zijn parkietgele shirt schoon.

Het was dan ook geen verrassing dat het overdonderende Rotterdamse veldoverwicht uiteindelijk werd vertaald in een 1-0 voorsprong. Nadat Bruno aan het einde van alweer een vloeiende aanval het vizier nog even niet op scherp had staan, liet Edwin zien waar hij vroeger zo goed in was…..doelpunten maken. Omdat hij dit weekend geen topsporters hoefde te kneden, had hij samen met zijn nieuwe aanwinst tijdens de nacht voorafgaand aan de competitiestart een hotelbon had stukgeslagen in het Bilderberghotel. Misschien moeten we daar voortaan onze trainingskampen organiseren! Laten we dan het bezoekje aan Boymans achterweg laten want naarmate de wedstrijd vorderde, deed Edje steeds overtuigender een museumstuk na.

Enfin, het publiek stond op de banken, de tap stond open en een enkele verdwaalde Spartaan keek jaloers en verdwaasd toe. Jammer genoeg kwam aan al deze lol een einde; er moest worden gerust.

Wat zich in de rust in beide kleedkamers heeft afgespeeld, wordt ongetwijfeld nog het onderwerp van een parlementaire enquête. Was onze thee vergiftigd en die van KHFC verrijkt? Is de Spaanse wonderdokter Fuentes pas tijdens de rust in de Haarlemse kleedkamer gearriveerd? Er circuleren geruchten over lege medicijnverpakkingen, bloedzakken met initialen van huisdieren en gebruikte spuiten. Maar goed, ‘niet betrapt is niet gebruikt’ luidt een bekend wielerspreekwoord.

De rollen waren na de rust totaal omgedraaid. In een mum van tijd stelde KHFC orde op zaken. Respect voor de Haarlemse dadendrang en klasse is op zijn plaats; het publiek werd getracteerd op een paar prachtige aanvallen! Mooi weer, mooi voetbal en een uur lang een spannend wedstrijdverloop; het was smullen voor de neutrale kijker.

Bijna was het feest compleet en waren wij getuige van de eerste blauwe kaart in de veteranengeschiedenis. Kleine tip onzerzijds: gooi al je gène opzij en laat voortaan gewoon open en bloot aan iedereen zien dat je behalve met je voeten ook hele verrassende dingen met je handen kunt. Zonde dat je jezelf tot zo’n klein publiek hebt beperkt. Wie het kinderschoenmaatje past…..
Het laatste deel van de wedstrijd voltrok zich in een pat-stand; een herhaling van zetten zonder verdere invloed op het scoreverloop.

Samenvattend konden wij spreken van een genoeglijke sportmiddag gevolgd door een sensationele derde helft geleid door Pieter en Bas.

Oude Garde Toernooi – 5 September 2009 – 54ste Aflevering – VOC Terrein

Na maanden van voorbereiding kwam de grote dag voor de zgn OG-Commissie:
Het ooit – meer dan 60 jaar geleden – door oa oud-VOC-erevoorzitter Hans van Everdingen opgerichte “Toernooi der Oude Garde” kon beginnen en net als de eerste keer op de velden van VOC.

Naast de bijtijds gearriveerde teams van Alcmaria Victrix uit Alkmaar, Robur et Velocitas uit Apeldoorn en Victoria uit Hilversum zouden Wilhelmina uit ‘s-Hertogen-bosch en Kon. UD uit Deventer met hun weekendgasten van Panathinaikos uit het verre Athene in Griekenland om een uur of 10 bij ons op de koffie komen.

Eilaas keken de chauffeurs méér op hun navigatiesnufjes dan om zich heen – de bus met 45 man uit Deventer was vóór 10 uur bij VOC in de buurt, tegen 10.30 in de hoek van Delfgauw en dus pas om 10.50 op VOC, ongeveer gelijktijdig met onze Brabantse vrinden. De openingsrituelen moesten worden overgeslagen, want de ons toegewezen kunstgrasvelden waren maar tot 16.15 beschikbaar en er moesten 21 wedstrijden van 20 minuten worden gespeeld. Tussen deze wedstrijden door zouden we gezamenlijk lunchen en “Latjeschieten” kwa lunchspel in de strijd om de traditionele Rally-Bokaal – een vol programma dus, maar het weer was goed en de geest soepel.

Met die noodzakelijke flexibiliteit is alles op z’n pootjes terechtgekomen, zijn de 12 Griekse spelersvrouwen naar de stad gebracht en later weer opgehaald en werden op VOC gelijktijdig een play-off wedstrijd cricket van VOC1 en jeugdvoetbalwedstrijden gespeeld en waren smiddags spelprogramma’s voor de jongste jeugd georganiseerd.
Om 17.00 uur – tijdens onze uithijgsessie – werd de officiële betrokkenheid van VOC bij Right-to-Play aangekondigd – alles bijelkaar een zéér druk dagje-VOC – dat wel.

Die geweldige dag werd afgesloten met een door onze eigen VOC-Cateraar Ross Heemskerk prima verzorgde tapasmaaltijd, waar méér dan 120 spelers, begeleiders, scheidrechters en bovenal de Helleense supportsters en de 3 aanwezige “Old Boys” van hebben genoten.
De Griekse vrinden van Panathinaikos 1908 hadden bijna alles gewonnen – behalve  kwa beleefdheid terecht niét van de gastheren – maar omdat het Oude Garde toernooi een Hollands gebeuren is en blijft – kreeg Robur de “Eeuwig Durende Wisselbeker” – verdiende een Victoriaan met 3 op 3 schoten op de lat de “Rally Bokaal” voor zijn club -werden clubliederen in het gelders en toespraken in het angelsaksich aangeheven en waren al onze gasten zeer tevreden over de door Peter, Akkie, Pieter, Iman, Jan en moi verzorgde dag [namens het bestuur hartelijk bedankt voor de organisatie, baidewee].
Wij van de OG-cie danken alle sponsors, scheidsrechters en begeleiders ook nogmaals hartelijk voor de broodnodige ondersteuning, twas tóppie.

Daan

Voetbal Veteranen Toernooi “der Oude Garde” – 2009

Dit jaar zal wederom het “Toernooi der Oude Garde” gehouden worden; deze 54e editie zal dit keer op onze velden gespeeld worden en wel op zaterdag 5 september a.s.; de aanvang van het toernooi is ca. 11.00 uur. Deelnemende verenigingen zijn: Kon.UD (Deventer), Robur et Velocitas (Apeldoorn), Wilhel-mina (den Bosch), Victoria (Hilversum), Alcmaria Victrix (Alkmaar) en V.O.C.
Een groot aantal leden zal waarschijnlijk nauwelijks gehoord hebben van dit reeds lange tijd gespeelde veteranentoernooi. Een stukje historie met een klein citaat uit het jubileumboek van V.O.C. (1895-1970) onder het hoofd “Onze Veteranen” luidt: “Toen onze ere-voorzitter Mr.J.A.(Hans) van Everdingen in 1947 samen met zijn Middelbugse vriend Bram Boone het plan opperde tot het houden van een jaarlijks “Toernooi der Oude Garde”, betekende dit in feite het behoud van de banden tussen de oudste en roemruchste amateurvoetbalclubs in den lande”. Er werd afgesproken ernaar te streven dit toernooi jaarlijks te houden en te strijden om “de Eeuwig Durende Wisselbeker”.
Zo geschiedde en werd dit toernooi in 1947 gestart op de velden van V.O.C. met de verenigingen A.F.C., H.B.S., E.M.V.V.V. (Middelburg, niet meer bestaand), Kampong, Kon.UD en V.O.C.